Witamy
Dziś przeczytamy jeden z najbardziej znanych wierszy w języku angielskim.
Nazywa się The Road Not Taken (Droga, którą wybrałem) i został napisany przez Roberta Frosta w 1916 roku.
Praktycznie każdy słyszał ostatnią zwrotkę: I took the one less traveled by, and that has made all the difference (Wybrałem tę, która mniej uczęszczana była, i to sprawiło, że wszystko się zmieniło), ale wiersz jest bardziej skomplikowany, niż się wydaje.
Do końca tego lekcji zrozisz, co naprawdę chciał powiedzieć Frost, i może ci to zaskoczy.
O Robertzie Frost
Kim był Robert Frost?
Robert Frost (1874–1963) był amerykańskim poetą, który pisał o wiejskiej Nowej Anglii: gospodarstwach, lasach, murach z kamienia i drogach wiejskich.
Jego język brzmi prostym i konwersacyjnym, ale jego wiersze zawsze mają ukryty warstwę znaczenia pod spodem.
Frost kiedyś powiedział: Wiersz zaczyna się jako kłopot w gardle, wątpliwość, tęsknota za domem, tęsknota za miłością.
Wygrał nagrodę Pulitzera za poezję cztery razy: więcej niż jakikolwiek inny poeta.
Droga, którą wybrałem
The Road Not Taken
Robert Frost, 1916
Two roads diverged in a yellow wood,
And sorry I could not travel both
And be one traveler, long I stood
And looked down one as far as I could
To where it bent in the undergrowth;
Then took the other, as just as fair,
And having perhaps the better claim,
Because it was grassy & wanted wear;
Though as for that the passing there
Had worn them really about the same,
And both that morning equally lay
In leaves no step had trodden black.
Oh, I kept the first for another day!
Yet knowing how way leads on to way,
I doubted whether I should ever come back.
Zaraz opowiem to z westką
Tam, gdzie minęło wiele wieków:
Dwie drogi się rozeszły w lesie, & ja:
Wybrałem tę, którą mniej zeszłych było,
I to sprawiło, że wszystko się zmieniło.
Słowa kluczowe
Przed tym, żeby wejść głębiej, upewnijmy się, że rozumiemy kilka ważnych słów.
rozeszły się: rozdzieliły, poszły w różne strony
rozrost: nizkie krzewy i rośliny rosnące pod drzewami
chciała nosić ślady: potrzebowała, żeby na niej przechodzić więcej (była mniej zużyta)
nosić ślady: stąpać, przechodzić
od teraz: od tej pory (w przyszłości)
Stanza Pierwsza: Rozdarcie
Strofa Pierwsza
Dwie drogi się rozeszły w żółtym lesie, / I przykro mi, że nie mogłem przejść obu / I stałem tam długo / I spoglądałem w jedną, jak daleko mogłem / Aby się zakręciła w rozrostach;
To miejsce, gdzie zaczyna się wiersz: chwilą decyzji.
Stanza Druga: Wybór
Strofa Druga
Potem zabrałem drugą, nie mniej piękną, / I może lepszy zarzut, / Ponieważ była trawiasta i chciała nosić ślady; / Chociaż co do tego / Przez przejście tam / Wymięciście je naprawdę prawie tak samo,
Zwróć uwagę na to, co Frost mówi o dwóch drogach tutaj.
Zwrotka Trzecia: Wątpliwość
Zwrotka Trzecia
I równie rano obie leżały / W liściach, których krok nie zaciemnił. / Ach, pierwszą zatrzymałem na inny dzień! / Jednak wiedziałem, jak droga prowadzi na drugą / Wątpiłem, czy kiedykolwiek wrócę.
Ta zwrotka potwierdza coś ważnego, a następnie ujawnia moment samodoskonalenia.
Zwrotka Cztery: Historia, którą Opowiadamy
Zwrotka Cztery
Opowiem to z westchnieniem / Gdzieś wiele wieków później: / Dwie drogi rozgałęziały się w lesie, a ja: / Wybrałem tę mniej znaną przez innych, / I to sprawiło, że różnica.
To jest najbardziej znana zwrotka: i najbardziej pomylona.
Uwaga na czasownikowe. Mówca mówi Opowiem to z westchnieniem: to czasownik przyszły.
Żelazo w Ironii
Centralna Ironia
Większość ludzi czyta ten wiersz jako celebrowanie indywidualizmu: zdejmij drogę mniej uczęszczaną i zrobi to różnicę!
Ale teraz zobaczyłeś dowody, które mówią inny sposób:
1. Drogi były 'naprawdę taki same' (stanza 2)
2. Obie były 'równie' pokryte świeżymi liśćmi (stanza 3)
3. Mówca zamierza twierdzić, że wybrał mniej uczęszczaną drogę: w przyszłości (stanza 4)
Wiersz nie ma się do tego odnosić. Jest o tym, jak tworzymy historie, aby nasze codzienne wybory wydawały się ważne.
Westanie
Co o westnięciu?
Jednym z najbardziej debatowanych słów w wierszu jest westnięcie.
Z opowiem to z westnięciem
Westnięcie może oznaczać wiele rzeczy: nostalgiczne, żal, zadowolenie, zmęczenie, czy nawet wydanie się.
Struktura poetycka
Forma i struktura
Frost wybierał swoją formę ostrożnie:
- Cztery strofy, pięć wersów każda (heksastycha)
- Schemat rytmiczny: ABAAB: środkowa linia wiodąc do kolejnej strofy, ciągnąc naprzód
- Metryka: swobodnie jambiczne tetrametry: cztery dźwięki na linii, jak bicie serca czy krok
Rytm brzmi jak chodzenie. Schemat rytmiczny utrzymuje cię w ruchu. Forma odbiega od treści: podróż bez powrotu.
Twoja Droga
Twój Zawód
Wiersz Frosta opowiada o tym, jak tworzymy sens z naszymi wyborami: nawet jeśli opcje były niemal identyczne.
Opowiadamy sobie historie o tym, dlaczego wybraliśmy to, co wybraliśmy. Te historie kształtują naszego.
Co Pamiętasz?
Ostatnia Myśl
Robert Frost ukrył prawdę w jednym z najbardziej cytowanych wierszy na świecie.
Większość ludzi tego nie zauważa. Ty jednak.